MochaDocs_Logo
Naar alle blogs

"In een jaar tijd 100 Amerikaanse klanten"

"In een jaar tijd 100 Amerikaanse klanten"

Hoe is het om stage te lopen bij een start-up? Welke begeleiding krijg je? Waar staat het koffieapparaat? Jos Bruinsma en Dylan ter Kuile vertellen.  

 

Dylan Ter KuileOp een avond zit marketingstudent Dylan met een biertje in zijn hand op vacaturesite Indeed: “Ik had de hoop al bijna opgegeven. Volgens mij kwam ik MochaDocs tegen op pagina dertien.” Hij besluit toch nog even door te klikken. “Je kon je stage zelf inrichten. Dat sprak me aan. Je kon ook gelijk een kennismakingsgesprek inplannen. Ik dacht waarom niet? De volgende dag werd ik al teruggebeld.”

 

Kort daarna stapt hij in colbert en nette schoenen de start-up binnen. 

 

 

’Op zoek naar een stageopdracht die bij jou past.’

 

Jos BruinsmaBij Jos, student commerciële economie bij Saxion, loopt het anders. Hij twijfelt in eerste instantie: “Moet ik dat wel doen? Het was een start-up, ze bestonden nog maar drie jaar en hadden nog nooit een stagiair gehad.” Hij besluit op onderzoek uit te gaan: “Ik heb de website helemaal uitgeplozen, uitgezocht wat contractmanagement software nou eigenlijk was, en met verschillende mensen binnen het bedrijf gepraat.”

 

Uiteindelijk trekt de persoonlijk benadering hem over de streep.

 

“Ze vroegen me dingen als: Wat kun je? Wat wil je? Wat vind je leuk? Wat kun je verbeteren?

 

Daar hebben we een stageopdracht op aan kunnen sluiten. Bij andere bedrijven is het meestal andersom. Ik ken een meisje die bij een grote reisorganisatie is gaan stage lopen. Daar mocht ze klachtenmailtjes gaan beantwoorden.” 

 

‘Geen kantoor met felle tl-verlichting.’

 

Marketingstudent Dylan stapt in zijn netste kleren het kantoor in Enschede binnen. Hij kan er nu, vijf maanden later, nonchalant gekleed in t-shirt en sneakers, hartelijk om lachen: “Wist ik veel. Ik verwachtte daar bureaus, tl-verlichting en mannen in pak.”

 

Het tegendeel blijkt waar: "Iedereen heeft een eigen laptop en je mag zitten waar je wilt. Aan een bureau met grote monitor of op een luie stoel. In het midden staat een hoge tafel met barkrukken. Er is een koelkast met drankjes en je kunt ook fruit of snoep pakken. De sfeer is echt heel relaxed met allemaal jonge mensen en de oprichter staat regelmatig 's ochtends een eitje te bakken." Koffie halen? "Ja, als je zelf wilt."

 

‘Misschien zorg ik er met mijn onderzoek wel voor dat Pfizer klant wordt.’

 

Economiestudent Jos brainstormt met oprichter Rob en teammanager Huib over de doelen van zijn stage: "Verkopen vind ik interessant. Hoe trek je de aandacht van klanten? Wat trekt ze over de streep?" Hij heeft ook al de nodige saleservaring bij een elektronicagigant en een mobiele provider. Maar bij MochaDocs gaat hij niet alleen aan de slag als telefonisch verkoper. "Rob heeft me uitgedaagd om groter te denken. Uiteindelijk zijn we gaan kijken naar de Amerikaanse health care sector. Misschien zorg ik er met mijn onderzoek wel voor dat Pfizer klant wordt."

 

‘Ik ga hier stage lopen. Linksom of rechtsom.’

 

"Mijn opleiding loopt helaas wat achter op online-gebied", verzucht marketingstudent Dylan. Waar je dan les over krijgt? "Posters, folders, papier. Google Analytics hebben we inhoudelijk nog niet behandeld." Zijn verbazing is dan ook groot als de Saxion-hogeschool zijn stageopdracht afkeurt. "MochaDocs zou geen marketingbedrijf zijn. Terwijl ze zich juist volledig focussen op inboundmarketing en bijbehorende content."

 

Hij blijft toch in gesprek met MochaDocs.

 

"Een probleem waar ik bij kon helpen, was lead nurturing." Wat betekent dat? "Als iemand zich na het downloaden van een e-book registreert, wil je eigenlijk dat die persoon ook klant wordt. Maar MochaDocs kiest er met zijn marketing niet voor om iedereen te gaan bellen. Daarom wil je je leads op een andere manier bereiken."

 

Dylan ontwikkelt een plan van aanpak voor een automatische lead lifeline waarbij potentiële klanten automatisch op gezette tijdstippen e-mails krijgen met op hun voorkeuren aangepaste interessante informatie. Hij heeft nog steeds geen toestemming van zijn opleiding, maar is vastberaden: "Ik ga hier stage lopen. Linksom of rechtsom."

 

Dylan houdt vol. Uiteindelijk geeft de hbo-opleiding toe. 

 

‘De eerste week zijn we helemaal slapgeluld.’

 

"Wist ik veel wat contractmanagement was", lacht Jos. "De eerste week hebben we enorm veel informatie gekregen. Wat is het eigenlijk? Hoe werkt het MochaDocs systeem? Welk probleem lost het op? Waarom gebruiken mensen dit? Welke bedrijven zijn er klant? We noemden het ook wel de inburgeringsweek. Van 9 tot 5 word je helemaal slapgeluld. De ochtend daarna ben je nog steeds moe."

 

Toch is de economiestudent wel blij met die intensieve aanpak: "Daarna kon ik echt inhoudelijk aan de slag. Aan de vrijheid moest ik nog wel even wennen. Bij mijn vorige werk moest je stip op negen uur inklokken. Hier maakt het niet uit hoe laat je op je werk komt, als je maar presteert. Ik kwam er achter dat ik zelf productief ben in de middag en 's avonds goede ideeën krijg. Daar heb ik mijn schema op aangepast."

 

‘Je wordt in het diepe gegooid. Je moet zelf je weg omhoog vinden. Maar nu ben ik Mister LifeLine.’

 

Ook Dylan heeft in het begin moeite: "Ik heb heel veel moeten lezen en met collega's gepraat om écht te snappen waar contractmanagement over gaat."

(Goede introductie in de wereld van contracten managen:
1. Waar is het contract?

2. Wat is de einddatum?

3. Inhoud van het contract -red.)

 

"Daarna heb ik me helemaal verdiept in de marketingsystemen."

 

"Niemand zegt trouwens wat je precies per dag of per uur moet doen. Je wordt in het diepe gegooid en moet zelf je weg omhoog vinden."

 

Stap voor stap vindt Dylan zijn weg in het bedrijf en de stageopdracht: "Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden. Zo heb ik heel lang geklooid met het ontwerp van een e-book terwijl designer Joey daar gespecialiseerd in is. Nu werken we nauw samen. Voor de teksten van de e-mails brainstorm ik met copywriter Bram."

 

Dylan doet onderzoek naar de beste tijden en onderwerpen voor de lead lifeline: "Het doel van e-mails is dat ze geopend worden. Uit mijn onderzoek kwamen drie tijden naar voren waarop dat het meeste gebeurt. Ook ben ik bezig geweest met personaliseren. Zo krijgt manager Kees van de gemeente Haarlem (fictief voorbeeld -red.) andere inhoud te zien dan inkoper Donald van Ponypark Slagharen (wederom 😉 -red.). Iedereen ontvangt uiteindelijk artikelen die bij zijn rol en branche passen."

 

Dylan weet na vijf maanden steeds beter de weg in de marketingsystemen. "Ze noemen me inmiddels Mr. LifeLine, haha."

 

‘In een jaar tijd 100 Amerikaanse klanten.’

 

Economiestudent Jos gaat vol aan de bak met zijn onderzoek: Hoe kan MochaDocs succesvol uitbreiden naar nieuwe markten? "Eerst wilde ik de hele Amerikaanse markt in kaart brengen. De RVO (Rijksdienst voor Ondernemend Nederland -red.) heeft me toen aanbevolen om me aanvankelijk op één sector te richten."

 

JosAchterPC.jpg

Commerciële economie student Jos Bruinsma brengt de Amerikaanse markt in kaart voor MochaDocs

 

"Na overleg heb ik gekozen voor de gezondheidszorg. Dat zijn bedrijven met veel werknemers en locaties. Contracten managen wordt dan al snel een probleem."

 

"Ik heb een aantal vragen bij de RVO neergelegd. Bijvoorbeeld over hoe het met Amerikaanse wetgeving in de zorgsector zit. Mag een datacenter wel in het buitenland staan? Zijn er nog meer beperkingen als Nederlandse aanbieder?"

 

"Vervolgens ben ik per staat het aantal bedrijven in de zorgsector in kaart gaan brengen. Hoeveel bedrijven zijn er per vierkante kilometer? En hoeveel competitie is er op Google Adwords (gesponsorde zoekadvertenties -red.)? Dat kan hoog oplopen, in Washington bijvoorbeeld meer dan 50 dollar per klik. Maar wat als wij daar nou eens bovenaan komen? Hoeveel kunnen we dan verdienen?" 

 

Uiteindelijk levert het onderzoek van Jos een strategie op waarmee MochaDocs binnen een jaar tijd 100 Amerikaanse klanten binnen kan halen in verschillende sectoren.

 

"Lekker ambitieus toch?"

 

‘Enorme learning curve & de tijd is voorbij gevlogen.'

 

Hoe kijken de heren terug op bijna een half jaar stage lopen bij MochaDocs?

 

"De tijd is voorbijgevlogen", vertelt Jos, "al was het soms best wel zwaar." Desalniettemin: "Ik kan terugblikken op een hele aangename stage."

 

Dylan merkt op dat hij "een gigantische learning curve" heeft meegemaakt op marketinggebied. "En het zijn prettige mensen om mee te werken. Na werktijd gaan we ook nog wel eens wat doen. Een biertje drinken of een avondje pokeren bijvoorbeeld."

 

Dylan en Jos ronden uiteindelijk hun stage af met het eindcijfer 9. Ze blijven één dag per week bij MochaDocs werken.


Bram van Montfoort
Bram van Montfoort
April 2017

Blog Stage